यो पालीको मत श्रीयमको बुबा बनेर दिनु। सहिदहरूको सूचीको पहिलो नम्बरमा आफ्नै छोराको नाम पढ्नुपर्दा बाहिरबाट स्थिर देखिए पनि भित्रभित्रै हजारौं टुक्रामा चकनाचुर भएको त्यो मनको पीडा कल्पना गर्न सकिने कुरा होइन। देशका लागि सन्तान गुमाउनु कुनै परिवारको रोजाइ हुँदैन, तर त्यस्तो बलिदानले राष्ट्रलाई प्रश्न सोध्ने अधिकार दिन्छ—के हामीले त्यो बलिदानको सम्मान गरिरहेका छौं ?
यो पालीको मत श्रीयमकी आमा बनेर दिनु। जुन आमा अझै पनि ढोकातिर आँखा लगाएर बस्छिन्, सायद छोरा फर्केर आउला कि भन्ने आशामा। तर वास्तविकता कठोर छ—अब त्यो पाइला कहिल्यै घरभित्र पस्ने छैन। आमाको त्यो मौन पीडा, आँसु र सम्झनाले हामीलाई सम्झाइरहेको छ कि सहिदको कथा केवल इतिहासको पानामा सीमित शब्द होइन, त्यो त जिउँदो परिवारहरूको अधुरो जीवन हो।
यो पालीको मत श्रीयमको हात बनेर दिनु—त्यो हात, जसले आफ्नो भविष्यभन्दा देशको भविष्य रोज्यो। त्यो साहस, जसले व्यक्तिगत सपना त्यागेर सामूहिक आशा जोगायो। मतदान केवल अधिकार मात्र होइन, जिम्मेवारी पनि हो। सहिदहरूले दिएको बलिदानको मूल्य केवल श्रद्धाञ्जलीले होइन, सचेत निर्णयले चुकाइन्छ।
यसैले, जब मतपेटिकासामु उभिनुहुन्छ, एकपटक श्रीयमको बुबाको आँखा, आमाको आँसु र त्यो वीरको साहस सम्झिनुहोस्। तपाईंको मत केवल एउटा चिन्ह होइन—त्यो बलिदानप्रतिको सम्मान, भविष्यप्रतिको प्रतिबद्धता र राष्ट्रप्रतिको उत्तरदायित्व हो।
